4-6-2-شناخت عوامل مأثر در طراحی محوطه سبز[1]

-فضاهای ایستا و پویا با مرز بندی درست طراحی شوند تا از تداخل حریم استفاده کنندگان و افت کیفیت فضایی آنها کاسته شود.

-نیازهای روانی استفاده کنندگان از فضا در طراحی در نظر گرفته شود .

– از المانهای معماری در تزئین فضاهای سبز استفاده شود به منظور ایجاد تنوع بصری و افزایش کیفیت زیبایی محوطه.

-درنظر گرفتن امکانات کاشت گیاهان بومی مطابق با شرایط محیطی.

ارتقای شرایط دید و منظر با استفاده از اختلاف سطح و شیب مناسب زمین با هدف پویایی محوطه.

-استقرار فضاهای بازی و تفریح جهت ایجاد تنوع و افزایش ضریب استفاده کنندگان از محوطه فضای سبز.

– فضاهای سبز با اعمال تدابیر حصارکشی شامل احداث دیواره های کوتاه،شفاف،نصب نرده،کاشت شمشاد یا ترکیبی از این تمهیدات محصور گردیده و محدوده آن به عنوان یک محدوده فضایی معین مشخص شود

– سلسله مراتب تقسیمات داخلی با اعمال طراحی منظر مورد تاکید قرار گرفته و با اصول ایجاد چهارباغ سازماندهی فضایی گردد.

– در طراحی به زنان به عنوان یک گروه عمده استفاده کننده توجه شود با طراحی فضاهای محصور و نیمه محصور به طرز مناسبی پاسخ داده شود.

– از امکانات بستر و ویژگی های طبیعی به ویژه شیب استفاده مطلوب گردد تا به این طریق بتوان تنوع بصری و مناظر بدیع ایجاد کرد.

– در فضاهای پویا و پر تردد با توجه به حریم شخصی که به طور معمول بین 76 تا 139 سانتیمتر در نظر گرفته می شود[2] و متوسط عرض یک نیمکت که در حدود 50 تا 60 سانتیمتراست، چنانچه پیاده رو از عرض کافی حداقل 3 متر برخوردار باشد با اعمال تدابیری از جمله تغییر رنگ کف پوش بر مسیر تردد عابرین پیاده و حفظ حریم شخصی افراد نشسته تأکید گردد.

– در مواردی که عرض پیاده رو محدود است یا نیمکت تا حد امکان عقب نشسته تا فضای پیاده رو را اشغال ننمایدیا در امتداد مسیر تردد پیاده،فضاهای مدور یا چهارگوش به منظور استقرار نیمکت قرار گیرد.

– با بهره گیری از عنصر گیاه محصوریت نسبی فضاهای نشیمن هرچه بیشتر تأمین گردد.

اصو ل طراحی سایت:

براساس مطالعات فوق، اصول طراحي سايت و مجموعه هاي مسکوني مبتني بر صرفه جويي در مصرف انرژي به واسطه بهره مندي از انرژي به واسطه بهره مندي از انرژي خورشيدي، به صورت خلاصه به شرح زير ارائه مي گردد:

-بهترين ساعات استفاده از انرژي خورشيدي در زمستان بين ساعات 9 صبح الي 3 بعدظهر است و به همين علت الگوي سايه براي اين ساعات تهيه مي شود.

-شکل سايه بسته به نوع توپوگرافي، درصد شيب و جهت شکل زمين متغير است.

-در شيب هاي رو به پايين نسبت به جهت سايه، طول سايه بلندتر و به عکس در شيب هاي روبه بالا طول سايه کم تر مي باشد.

-در زمين هايي که داراي شيب رو به جنوب هستند، طول سايه ها کوتاه تر بوده و درنتيجه ساختمانها مي توانند متراکم تر احداث شوند. اين مسئله در زمين هاي شيب دار رو به شمال به عکس است.

-جهت پرهيز از سايه اندازي ساختمانهاي جنوبي بر روي ساختمان هاي جنوبي بر روي ساختمانهاي شمالي، بايد فاصله مناسب بين بلوک هاي جنوبي و شمالي رعايت شود که اين موضوع بسته به ارتفاع ساختمان، عرض جغرافيايي محل و توپوگرافي زمين متغير است.

-در تفکيک قطعات زمين بايد دقت نمود که در زمين هاي هم مساحت، قطعات با عرض کم تر و عمق بيشتر، کارآيي بهتري از لحاظ دريافت انرژي خورشيدي دارند.

-بهترين حالت نورگيري بنا به لحاظ صرفه جويي در مصرف انرژي، از سمت جنوب است. بنابراين خيابانهاي شرقي _ غربي مناسب ترين جهت احداث خيابانها است.

-در خيابانهايي که به ناچار به صورت شمالي_ جنوبي احداث مي شوند، بايد ضلع کوچکتر بلوک ها به سمت خيابان باشد.

-در خيابانهاي مورب نيز بايد جهت استقرار بلوک ها به نحوي باشد که نورگيري از سمت جنوب امکان پذير باشد.

-خيابان هاي مورب با زاويه بازتر امکان نورگيري بيشتري دارند.[3]

[1] – نهچیری،کاملیا،(1385)،”ابعاد پنهان در طراحی بوستان های محلی با اعمال ساختار عمومی باغ ایرانی”،9مجله آبادی،شماره 15،صفحه 97-92

[2] – ادوارد تی،هال،بعد پنهان،ترجمه دکتر منوچهر طبیبیان،انتشارات دانشگاه تهران،چاپ اول،1376،صفحه 166

[3] قيابکلو،زهرا،(1382)الگوي حرکت سايه و طراحي سايت،هنرهاي زيبا، شماره 15،دانشگاه تهران

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسی قابلیت های مجتمع زیستی


دیدگاهتان را بنویسید